اینترنت اشیاء بزرگ تر خواهد شد

880

اینترنت اشیاء بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که مردم تصور می‌کنند

وقتی مردم درباره‌ی< ایده ی  بزرگ بعدی > صحبت می‌کنند، در واقع آن‌ها هیچ وقت به اندازه‌ی کافی بزرگ فکر نمی‌کنند. این امر به خاطر خیال پردازی کم نیست بلکه به خاطر مشاهده ی کم و دید کوتاه بینانه ای است که دارند . من همیشه مدعی بودم که آینده جلوی چشمان ما خواهد بود و هیچ نیازی نیست که خیال پردازی کنیم تا  پی ببریم چه چیزی درآن وجود خواهد داشت.

شاهد این ادعای من: حرف و حدیث‌های فراوانی است که درباره‌ی اینترنت اشیاء رواج یافته است.

این حرف و حدیث‌ها چه هستند؟

اینترنت اشیاء حول محور افزایش و گسترش جامعه ی ارتباطی ماشین با ماشین (M2M[1]) که بر پایه ی پردازش ابری و شبکه های جمع اوری اطلاعات سنسورها [۲]بنا شده است، میچرخد.

این فناوری، سیار ، مجازی و دارای توانایی اتصال با سرعت بالاست که گفته می‌شود همه چیز زندگی ما از چراغ‌های راهنمایی گرفته تا بنادر ساحلی را هوشمند خواهد کرد.

اما در این جا منظورمان را از این که میگوییم مردم به اندازه ی کافی بزرگ فکر نمیکنند را بیان خواهیم کرد.

بسیاری از  شایعات و نقل قول‌هایی که  بر روی موضوع جامعه ی ماشین با ماشین (M2M) متمرکز شده اند. به عنوان مثال این که دو دستگاه بتوانند با یکدیگر صحبت کنند. اما ماشین در حقیقت یک نوع اسباب است ، یک نوع ابزار است چیزی است که در واقع اعمال فیزیکی را به وسیله ی آن انجام می‌دهیم.

زمانی که درباره هوشمند سازی دستگاه ها صحبت میکنیم منظورمان اکیدا فقط ارتباط M2M  نیست بلکه در باره ی سنسور صحبت میکنیم.

سنسور یک ماشین نیست و آن کاری که ماشین انجام میدهد را انجام نمیدهد.

وظیفه ی  سنسور اندازه گیری و سنجش است ، به طور خلاصه اطلاعات را جمع اوری میکند.

اینترنت اشیاء به معنای واقعی اش زمانی تحقق می‌یابد که سنسور ها و ماشین ها به هم متصل شوند.

باید گفت ارزش واقعی اینترنت اشیاء در جمع آوری اطلاعات و اعمال نفوذ بر اطلاعات است اما هیچ کدام از اطلاعاتی که این سنسورها در جهان جمع آوری میکنند ارزشمند نخواهند بود مگر اینکه زیرساخت هایی برای تجزیه و تحلیل به هنگام و با سرعت فراوان وجود داشته باشد.

برنامه های مبتنی بر فضای ابری کلیدی برای استفاده از داده ها به عنوان اهرم است.

اینترنت اشیاء بدون برنامه های مبتنی بر فضای ابری عمل نخواهد کرد و قادر به تفسیر و انتقال اطلاعاتی که از طریق سنسور ها به دست آورده نخواهد بود.

درواقع فضای ابری چیزی است که باعث میشود این برنامه ها و وسایل در هر زمانی و مکانی که بخواهید برایتان فعال شوند.

به این مورد که در سال ۲۰۰۷ رخ داده است توجه کنید:

یک پل که در ایالت Minnesota امریکا فروریخت که منجر به تلفات جانی سنگین و خسارات مالی  فراوان شد.

دلیل رخ دادن این حادثه صفحات فولادی نامناسبی بود که برای انتقال و تحمل وزن پل تعبیه شده بود .

زمانی که بخواهیم پل را بازسازی کنیم میتوانیم از سیمان هوشمند [۳] در آن استفاده کنیم.

سیمانی که به وسیله ی سنسور ها برای نظارت بر فشار، ترک ها ، تاب خوردگی ها وخمیدگی ها احتمالی مجهز شده است.

این سیمان قبل از این که حادثه ی فاجعه باری رخ بدهد به ما هشدار خواهد داد تا برای رفع مشکلات و خرابی ها  اقدام کنیم و این نوع تکنولوژی ها تنها به ساختمان پل ها محدود نمیشود.

و اگر بر روی پل سطح لغزنده و یخ وجود داشته باشد، سنسوری مشابه ، متوجه ی آن خواهند شد و از طریق سیستم اینترنت بدون سیم (wireless internet  ) اطلاعات را به خودرو شما منتقل خواهد کرد.

به محض این که خودرو شما متوجه شود که خطری پیش روی شما قرار دارد ، شما را مطلع خواهد کرد که سرعت خود را کم کنید و اگر راننده ی خودرو این کار را انجام ندهد خودرو به طور اتوماتیک سرعت را کاهش خواهد داد .

این تنها یکی از راه هایی است که به وسیله ی آن جامعه ی( سنسور– ماشین ) و  (ماشین – ماشین) محقق و عملی خواهد شد .

(سنسور های روی پل به ماشین های درون خودرو(سیستم ترمز ) متصل میشوند و اطلاعات نیز به عکس العمل تبدیل میشوند)

شاید شما اینجا پیامد های این کار را ببینید:

چه چیزی عاید شما میگردید  اگر خودروی هوشمندتان قادر بود با شبکه ی هوشمند شهری ارتباط برقرار و صحبت کند؟

ما قصد داریم که به سمت سیستم بهینه سازی جریان ترافیک حرکت کنیم،

به عنوان مثال به جای داشتن چراغ های راهنمایی با تایمر و زمان ثابت میتوانیم چراغ های هوشمندی تعبیه کنیم که نسبت به میزان جریان ترافیک عکس العمل مناسب انجام می دهند و حجم ترافیک و وضعیت خیابان ها را به اطلاع رانندگان میرسانند.

و آن ها را از محدوده های با ازدحام بالا ، نواحی برفی و ناحیه های متراکم ساختمانی تغییر مسیر می دهند .

پس ما در حال حاضر به  سیستم نظارتی مبتنی بر سنسور مجهزیم که میتواند همه نوع اطلاعاتی را دنبال و ردیابی کند.

ما به نرم افزار های مبتنی بر سیستم ابری مجهز هستیم که اطلاعات خام را دریافت ، ترجمه و به اطلاعات ارزشمند تبدیل و آن ها را به ماشین ها انتقال می دهد .

که به معنی فعال کردن دستگاه های سیار ، پاسخ ها و عکس العمل های بهنگام و سریع است.

بنابراین پل ها به پل های هوشمند و ماشین ها به ماشین های هوشمند تبدیل می شوند و به زودی شهر های هوشمند نیز خواهیم داشت و ….

اینجاست منظورمان از این که می‌گوییم مردم به اندازه ی کافی بزرگ فکر نمی‌کنند. این موضوع فقط در رابطه با ذخیره ی پول و یا فقط در مورد پل ها و شهر ها نیست .

حال فایده ی این تکنولوژی چیست؟ چه منافعی را برای ما ذخیره میکند ؟ بر چه صنایعی تاثیر خواهد داشت؟

این یک تغییر و تحول بزرگ و اساسی است .

زمانی که ما شروع به هوشمند سازی اشیاء می کنیم در واقع آن ها را به موتور های بزرگی برای تولید و ارایه ی خدمات جدید تبدیل میکنیم .

در روند گسترش همه ی تکنولوژی هایی که هم اکنون نیز در حال اتفاق افتادن هستند  شاید مهمترین و بزرگترین آن ها همین اینترنت اشیاء است که ممکن است بزرگترین شکست ما و یا بزرگتربن فرصت برای ما در ۵ سال آینده باشد.

نویسنده: Daniel Burrus

Daniel Burrus به عنوان یکی از رهبران پیش بینی کننده فناوری و کارشناس اختراعات شناخته می شود. در ضمن مدیر عامل شرکت تحقیقات Burrus نیز هست.

او نویسنده ی شش جلد کتاب از جمله کتاب “Flash Foresight” است که در فهرست کتاب های پر فروش نیویورک تایمز نیز قرار دارد.

[۱] Machine 2 Machine

[۲] sensor

[۳]  smart cement

 

منبع:

https://www.wired.com/insights/2014/11/the-internet-of-things-bigger

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بررسی کنید

کنترل کننده‌های نوزاد

در ماه‌های آغازین تولد هر نوزاد، نوزاد به مراقبت‌های ۲۴ ساعته نیاز دارد و پدر و مادر باید …